last time.

Because the last time you saw me is still burned in the back of your mind .

i to wszystko, czego Ci nie powiedziałam i nigdy nie powiem,
to zawsze będzie stało pomiędzy. Pomiędzy Tobą a mną,
bo nie ma żadnych nas. żadnych.

Myślenie o przyszłości sprawia ból, potęguje smutek i złość.
A Ty możesz tylko słuchać, niczym więcej nie da się pomóc.

Chodź.
Pójdziemy zapić mój smutek,
a może, może impreza? Niech będzie ciężko wstać na drugi dzień.

what next ?

Co będzie dalej, tego nie wie żadne z nas. A może jedno wie, może masz już plan, inny, może lepszy,

ale wstyd Ci za własne myśli, nie masz tyle odwagi, nie patrzysz mi w oczy.

Ale ja nie będę Cię osądzać,  bo to nie sprawi, że minie ból.

Tak wiele chciałabym Ci powiedzieć, ale słowa utykają gdzieś między sercem a gardłem.

Mam w sobie niemy krzyk. Zaczynam się dusić nim, szukać spokoju gdzieś dalej.

The silence.

We can learn to love again.

A po burzy cisza. 

Cisza, która rani bardziej niż wykrzyczane słowa.

teach me.

Please, teach me how not to feel,

how to forget and just live.

Please.

I close my eyes and wish it had been only a nightmare, but it didn't.

It'd happened. It kills me.

you were always so close.

you were always so close.

I tak nieustannie wiruje mi świat przed oczami,

bywa, że bardzo często.

 W tej ciszy było coś nie do opisania,

dziś wiem, ta cisza wyrażała coś więcej niż potok nieprzemyślanych słów, podejmowanych naprędce decyzji, pułapek słownych i gorących, a tak nieszczerych wyznań.

Między nami tego po prostu nie było, 

w Twoich oczach widziałam to prawdziwe, nieudawane zrozumienie.

Nic nie było na siłę. Dwa tygodnie jak pół roku, zabrałeś ze sobą moje serce, dobro jakie w nim miałam, wiarę i to, że umiem kochać.

Dziś cholernie ciężko to zrozumieć, że zabrakło Ciebie w moim życiu tak szybko,

dziś, ciągle jesteś kimś więcej niż wspomnieniem.

I gave you .

Miłość nie ma czasu przeszłego.

Kolejna filiżanka,

w innym życiu może piłabym ją przy Tobie, u Ciebie.

Ty nie trujesz się kofeiną.

Może to było tylko złudzenie, 

błędne przekonanie, że dając mi siebie, dajesz mi szczęście.

Wmawiając sobie, że jestem silna, rozpadam się coraz bardziej, coraz łatwiej i częściej.

Każde spotkanie Ciebie, to o spotkanie za dużo.

Każda rozmowa z Tobą, to o rozmowę za dużo. 

odchodząc życzyłeś mi szczęścia,

nie potrafię go znaleźć bez Ciebie.

Czasem w ludziach przypadkowo spotkanych odnajduję fragmenty Ciebie,

ale nikt nie ma tego spojrzenia, takich oczu, 

w których mogłam wyczytać jedno słowo : Zrozumienie.

Żałuję, że nie zrobiłam Ci żadnego zdjęcia,

miałabym coś Twojego, należącego tylko do mnie od samego początku.

If I was yours.

Może nigdy nie dałam Ci niczego sama od siebie, chociaż miałam wrażenie, że daję Ci wszystko.

Pamiętam ten dzień, kiedy ktoś pierwszy powiedział na głos: kochasz go, 

zaśmiałam się, odpowiadając: no coś Ty.